پس در روزگاری زن و شوهر جوان و فقیری هر روز برای رفتن به سر کار خویش از جاده ای می گذشتند و اتفاقا هر روز  زن و شوهر جوان و ثروتمندی نیز  همراه با گاری مخصوص  خود از همان جاده می گذشتند. روزی از روی اتفاق مرد ثروتمند مرد فقیر را در گوشه جاده دید و وی را سوار کرد. در طول راه مرد فقیر آهی کشید و گفت: خوش به حال شما! من هر  روز شما و همسرتان را می بینم که با گاری خویش از این جاده می گذرید و آرزوی من همیشه این بوده که من نیز گاری داشتم تا  بتوانم با همسرم مسیر جاده را با گاری طی کنیم! مرد ثروتمند نگاهی به مرد فقیر کرد و سپس آهی کشید و گفت: عجبا در این که من نیز هر وقت تو و همسرت را می دیدم که پیاده در مسیر جاده می روید آرزو می کردم که کاش من و همسرم نیز گاری نداشتیم تا می توانستیم مانند شما دست همدیگر را می گرفتیم و با هم صحبت می کردیم و جاده را می پیماییدیم!